Coxarthrosis, of degeneratieve ziekte van het heupgewricht, is een van de ernstigste pathologieën van het bewegingsapparaat. Vanwege de grote omvang van de gewrichtsstructuren zijn pijn en ongemak veel ernstiger dan bij andere gewrichten. De gevolgen van de pathologie zijn ook ernstig: als de vernietiging van kleine botgewrichten veel onaangename sensaties veroorzaakt, dan is artrose van het heupgewricht zonder behandeling een directe weg naar invaliditeit. Alleen de juiste therapie, en soms een operatie, kan iemand helpen het vermogen om te lopen niet te verliezen.
Wat is artrose van het heupgewricht?
Coxartrose, osteoartrose en artrose van het heupgewricht zijn synoniemen voor hetzelfde pathologische proces dat zich aan één of beide zijden in het heupgebied voordoet. In de moderne geneeskunde wordt de pathologie ook wel artrose genoemd: voorheen werd aangenomen dat degeneratieve processen niet werden gekenmerkt door ontstekingen, maar nauwkeurigere onderzoeken hebben het tegenovergestelde aangetoond. Aangetast gewrichtskraakbeenweefsel geeft ontstekingselementen (interleukinen) vrij, dus artrose is een andere correcte term.
De ziekte wordt gekenmerkt door de volgende symptomen:
- Vordert gestaag en gaat van de ene fase naar de andere,
- Leidt tot aanhoudende pijn, beperkte gewrichtsmobiliteit,
- Veroorzaakt vervorming van botoppervlakken, gedeeltelijke of volledige vernietiging van hyalien kraakbeen,
- In het gevorderde stadium is het meer typisch voor oudere mensen, maar begint het vaak na 40 jaar.
- Symptomen van de pathologie zijn aanwezig bij 70% van de mensen ouder dan 75 jaar,
- Vrouwen hebben een grotere kans om aan de ziekte te lijden.
Een gewricht is een mechanisme met wrijvende delen. Door een afname van de kwaliteit of hoeveelheid smeermiddel (interarticulaire vloeistof) verslijten de contactoppervlakken. Er verschijnen kleine scheurtjes op het kraakbeen, later vallen ze in en in plaats van gezond weefsel verschijnt eelt. Dergelijke gezwellen voorkomen dat het been normaal beweegt en zijn functies verloren gaan.
Oorzaken van de ziekte
Artrose van de rechter- of linkerheup kan primair of secundair zijn, en de eerste optie is typisch voor oudere mensen. De primaire vorm van de ziekte ontwikkelt zich over tientallen jaren en gaat gepaard met leeftijdsgebonden slijtage en vernietiging van kraakbeen.
Secundaire coxartrose heeft andere oorzaken en kan zelfs bij jonge mensen beginnen. Het wordt geassocieerd met opkomende ontstekingen (infectieus, auto-immuun), die een impuls geven aan het ontstaan van pathologie. De oorzaak kan ook een eerder heupblessure zijn (blauwe plek, ontwrichting, botbreuk). Andere mogelijke oorzaken van de secundaire vorm:
- Operaties aan deze anatomische zone,
- Diabetes mellitus en andere ernstige metabolische pathologieën,
- Hormonale ziekten
- Congenitale, verworven vormen van botkromming en -verplaatsing,
- Gewrichtsdysplasie bij een kind,
- Uitsteeksel van het acetabulum, necrose van de femurkop,
- Vaatziekten van systemische aard, leidend tot verslechtering van de voeding van het kraakbeen,
- Tuberculose van het bot, reumatoïde artrose,
- Jicht, ziekte van Perthes,
- Tumoren – goedaardig, kwaadaardig.
Symptomen van artrose van het heupgewricht in welke vorm dan ook zullen sneller verschijnen als het lichaam wordt beïnvloed door risicofactoren:
- Constante stress, nerveuze shock, depressie en angst,
- Obesitas, zelfs matig overgewicht,
- Ongunstige erfelijkheid
- Lichamelijke inactiviteit, zittend werk of bepaalde beroepen met een hoge belasting van de gewrichten,
- Overmatige fysieke (kracht)activiteit, professionele sporten.
Symptomen van de ziekte
Het is onmogelijk om de zich ontwikkelende artrose van het heupgewricht en de symptomen ervan niet op te merken. Zelfs in een vroeg stadium is de ziekte voelbaar en vooral pijn. Pijn bij opkomende en progressieve artrose van het heupgewricht neemt toe naarmate de ziekte van het ene stadium naar het andere overgaat. Ze verschijnen in het dijgebied, stralen uit naar de knie, de lies en zelfs naar de onderbuik. Meestal neemt de pijn na het slapen af, maar in een vergevorderd stadium kan deze voortdurend aanwezig zijn. Tijdens palpatie wordt er niet altijd pijn gevoeld, omdat schade aan het gewricht kan beginnen vanuit diepliggende delen.
Andere mogelijke tekenen van de ziekte:
- Een knelpunt dat verschijnt bij beweging, soms zelfs lichtjes,
- Manken, verandering in gang,
- Verkorten van het been aan de kant waar sprake is van artrose van het heupgewricht,
- Bewegingsstijfheid, beperkte rotatie en beweging van het been.
Naarmate het zich ontwikkelt, verschijnen er andere tekenen van pathologie. Palpatie geeft dus een gevoel van botvervorming en de aanwezigheid van gezwellen. Tijdens het onderzoek constateert de arts spieratrofie en wordt de patiënt, zelfs in het dagelijks leven, gedwongen te bewegen met een stok of kruk vanwege pijn en zwakte van de ledematen.
Over het algemeen zijn pijn en andere klinische manifestaties sterk afhankelijk van het stadium. De volgende stadia van coxartrose worden onderscheiden:
- Ten eerste. De symptomen zijn mild, maar de eerste veranderingen zijn al merkbaar bij de diagnose. De synoviale vloeistof wordt dikker, het volume neemt af en de structuur van het kraakbeen verandert tegen het einde van de fase. Er ontstaan kleine scheurtjes, die het lichaam probeert te behandelen door kleine “eeltplekken” te vormen.
- Seconde. De pijn is in dit stadium behoorlijk merkbaar, het knarsen en de beperking van de motorische functie zijn duidelijk zichtbaar. Het pijnsyndroom straalt uit naar andere delen van het lichaam en verspreidt zich over het hele been. De afbeelding toont: dunner worden van het kraakbeen, verkleinen van de afstand tussen de botten, verstoring van de structuur van de gewrichtsoppervlakken en soms verplaatsing van de botkop uit de kom. Het aantal botgroei (osteofyten) neemt toe.
- Derde. De pijn wordt ondraaglijk, de persoon wordt ernstig beperkt in zijn bewegingsvrijheid en velen stoppen helemaal met bewegen. Het kraakbeen is bijna volledig vernietigd, de spieren atrofiëren en het gewricht is ernstig vervormd. Botosteofieten zien eruit als stekels en irriteren de zenuwuiteinden.
Wat zijn de risico's en complicaties?
Het is gemakkelijk te begrijpen dat als bij een pathologie zoals artrose van het heupgewricht de symptomen en de behandeling onjuist en voortijdig worden vastgesteld, dit tot invaliditeit kan leiden. Ondraaglijke pijn, het onvermogen om te lopen, de behoefte aan constante zorg - dit is wat iemand te wachten staat zonder behandeling voor deze ziekte.
Invaliditeit als gevolg van schade aan de heupbeenderen wordt bepaald op basis van de ernst van de ziekte; bij volledige arbeidsongeschiktheid wordt de eerste groep gegeven. Voor dergelijke patiënten is een operatie geïndiceerd - dit is de enige effectieve behandelmethode in een dergelijke situatie. Maar zelfs moderne chirurgische methoden kunnen een risico op complicaties met zich meebrengen:
- Besmettelijke infectie
- Trombose, trombusembolie,
- Aanzienlijk bloedverlies.
Het totale aandeel complicaties is klein: 0,5-2%, maar ze komen wel voor. Meestal raakt de prothese geïnfecteerd, die vervolgens moet worden vervangen door een nieuwe. Daarom is het belangrijk om na de operatie een antibioticakuur te volgen.
Diagnostische maatregelen voor artrose
Het wordt aanbevolen om hulp te zoeken bij een traumatoloog, chirurg of orthopedist bij de eerste tekenen van schade aan het femurgebied. Als er artrose van het heupgewricht wordt vermoed, voert de arts aanvankelijk fysieke tests uit:
- Voelt het bovenbeen, identificeert pijnpunten, botosteofyten,
- Voert passieve bewegingen van het been uit - flexie, extensie, abductie en adductie om het bereik van mogelijke bewegingen te bepalen.
Instrumentele diagnostiek zal helpen een nauwkeurigere diagnose te stellen en een behandeling voor artrose van het heupgewricht voor te schrijven. Meestal wordt radiografie uitgevoerd - de goedkoopste beschikbare onderzoeksmethode. Het wordt aanbevolen om röntgenfoto's te maken met moderne apparaten, of deze te vervangen door CT-scans, waarbij de kwaliteit van de afbeeldingen veel hoger is. CT biedt uitgebreide informatie over de toestand van botten, kraakbeen en gewrichtsoppervlakken. Als een gedetailleerd onderzoek naar de toestand van de zachte weefsels nodig is (bijvoorbeeld als een zenuwwortel is bekneld), zal de specialist een MRI voorschrijven.
Andere mogelijke diagnostische maatregelen:
- Echografie van het gewricht,
- Artroscopie,
- Bloedonderzoek voor reumafactor,
- Tuberculinetesten,
- Biochemische analyse voor vermoedelijke diabetes mellitus, jicht.
Het is erg belangrijk om de oorzaak van secundaire coxartrose te vinden, omdat het zonder beïnvloeding ervan niet mogelijk zal zijn om het verloop van de ziekte te stoppen.
Behandeling van artrose van het heupgewricht - medicijnen en fysiotherapie
Als de tekenen van de ziekte subtiel zijn en het stadium van onomkeerbare veranderingen nog niet is bereikt, zal de patiënt baat hebben bij een conservatieve behandeling. Medicatietherapie zal ook nodig zijn als de artrose van het heupgewricht ernstig is geworden – als onderdeel van de behandeling.
Hoe artrose van het heupgewricht behandelen? Er is een programma voor medicijncorrectie van de ziekte:
- Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen. Pillen of injecties helpen pijn en ontstekingen te verlichten. Ze kunnen niet ongecontroleerd worden gebruikt - het eigen vermogen van het kraakbeen om te regenereren zal afnemen, en bovendien worden de maag en darmen sterk beïnvloed door NSAID's.
- Vasculaire medicijnen. Behandeling met dergelijke middelen helpt de voeding van kraakbeen te verbeteren en bevordert het herstel ervan.
- Spierverslappers. Aangewezen voor spastische spierpijn veroorzaakt door schade aan het dijgebied.
- Chondroprotectors. Artrose van het heupgewricht vereist een verplichte en vele maanden durende inname van dergelijke medicijnen. U moet ook injectievormen gebruiken tijdens kuren, inclusief injectie in de gewrichtsholte. Een nog effectievere techniek is het injecteren van hyaluronzuur in het gewricht.
- Corticosteroïden. Ze worden in extreme gevallen gebruikt in de vorm van intra-articulaire injecties. Deze behandeling is noodzakelijk als de symptomen ondraaglijk worden.
Externe middelen (zalven, gels) voor coxartrose zijn meestal niet effectief vanwege de diepe omvang van het gewricht. Maar fysiotherapeutische technieken worden vaak gebruikt en zorgen voor ernstige verlichting van de pijn. UHF, lasertherapie, magnetische therapie worden uitgevoerd op het dijgebied, UHF en massage worden uitgevoerd. Ook is bij artrose manuele therapie geïndiceerd, en in sommige gevallen gewrichtstractie.
Folkmedicijnen voor artrose
Veel mensen gebruiken een traditionele behandeling voor deze pathologie, hoewel artrose van het heupgewricht slecht reageert op verschillende externe methoden. Alleen bij hevige pijn kunnen kompressen met isolatie op de zere plek worden aangebracht, hoewel dit meer afleidend van aard zal zijn. Behandeling van gecompliceerde en gevorderde artrose van het heupgewricht kan het beste worden gedaan met orale medicatie:
- Giet 100 g droog wateraardbeikruid in 500 ml wodka, laat 10 dagen in het donker staan, neem driemaal daags 30 druppels om ontstekingen te verlichten,
- Maak elke dag gelei, als er geen contra-indicaties zijn, bereid dan regelmatig gelei-vlees voor - de gerechten zullen niet slechter dienen dan chondroprotectors.
Met dit kompres kunt u pijn verlichten. Je moet honing, medische gal, ammoniak en glycerine gelijkmatig mengen, op het gewricht aanbrengen en vastbinden met een warme doek. Laat het kompres 3 uur staan en spoel het daarna uit.
Andere methoden en operaties
Voor de volledige behandeling van artrose is het volgen van het juiste dieet erg belangrijk; u zult voedsel moeten opgeven dat de bloedtoevoer verstoort en de voeding van het kraakbeen schaadt. Dit zijn gerookt vlees, azijn, te gezouten voedsel, gefrituurd voedsel, maar ook voedsel met conserveermiddelen en transvetten. Maar er zouden meer gerechten met magnesium, kalium, jodium en calcium in de voeding moeten zitten.
Wat nodig is om artrose van het heupgewricht te behandelen, zijn therapeutische oefeningen. Dagelijkse warming-ups en speciale oefeningen in liggende positie moeten door alle patiënten worden uitgevoerd. U moet bijvoorbeeld uw been langzaam omhoog brengen en enkele seconden boven de vloer houden. Het is belangrijk om plotselinge bewegingen te vermijden en lang en snel lopen te vermijden - in geval van coxartrose zal dit de progressie van de ziekte alleen maar vergroten. Om het gewricht te ontlasten kunt u gebruik maken van een wandelstok en krukken, en een orthopedist kan ook speciale orthesen aanbevelen om de belasting te verzachten.
Behandeling van artrose van het heupgewricht in de derde en laatste fase wordt alleen met behulp van een operatie uitgevoerd; andere methoden zijn niet effectief. In 95% van de gevallen is de operatie succesvol en worden de beenbewegingen volledig hersteld. Maar prothesen gaan niet eeuwig mee, hun levensduur bedraagt maximaal 20 jaar, dus een operatie is een laatste redmiddel. Tijdens endoprothesen wordt het eigen gewricht van de patiënt vervangen door een kunstgewricht en is artrose van het heupgewricht niet langer een bedreiging.
Preventie van coxartrose
Om geen complexe pathologiebehandeling uit te voeren en geen pijn te lijden, is het belangrijk om vanaf jonge leeftijd met preventieve maatregelen te beginnen. Preventie van coxartrose is vooral belangrijk voor degenen die worden blootgesteld aan risicofactoren.
Om ervoor te zorgen dat de bloedtoevoer naar het kraakbeen er niet onder lijdt, moet u:
- Eet een dieet dat plantaardig voedsel, voldoende mager vlees, kwark, gelei, gefermenteerde melkproducten,
- Stop met roken, misbruik geen alcohol,
- Als u in een zittende positie werkt, doe dan regelmatig een warming-up, doe eenvoudige oefeningen,
- Geef een sedentaire levensstijl op en ga skiën, zwemmen en andere aërobe oefeningen met lage intensiteit.
Om te voorkomen dat iemand last krijgt van artrose van het heupgewricht, moet men het lichaamsgewicht onder controle houden, zwaarlijvigheid en het verschijnen van zelfs 5-10 extra kilo's voorkomen - dit verhoogt de belasting van het dijbeengebied ernstig. Coxartrose kan alleen worden voorkomen met een geïntegreerde aanpak en een gezonde levensstijl!