In dit artikel zullen we kijken naar een ziekte zoals osteochondrose in de cervicale wervelkolom, symptomen die kenmerkend zijn voor deze ziekte, de oorzaken van het optreden ervan, stadia en typen van deze ziekte.
Algemene informatie
Osteochondrose van de cervicale wervelkolom is een progressieve ziekte, een degeneratieve-dystrofische aandoening van de tussenwervelschijven van de cervicale wervelkolom.
De cervicale wervelkolom bestaat uit zeven schijven; het is het meest mobiele deel van de wervelkolom, dat de mogelijkheid biedt om het hoofd te kantelen en te draaien. Hij heeft een relatief zwak gespierd korset. Tegelijkertijd verklaart de instabiliteit van de cervicale wervelkolom zelf, gecombineerd met constante fysieke activiteit (de noodzaak om het hoofd te ondersteunen, bochten en bochten te controleren), de hoge gevoeligheid van dit deel van de wervelkolom voor zowel verwondingen als degeneratieve veranderingen, die in wezen osteochondrose zijn.
Typen en stadia van de ziekte
Osteochondrose is een ziekte die niet alleen de baarmoederhals, maar ook andere delen van de wervelkolom aantast. Er is ook thoracale osteochondrose, lumbale osteochondrose en wijdverbreid - wanneer de ziekte zich tegelijkertijd naar verschillende delen van de wervelkolom verspreidt.
Er zijn 4 hoofdfasen van deze ziekte:
Eerste fase – het belangrijkste symptoom in dit stadium is instabiliteit, die zich manifesteert in initiële aandoeningen van de tussenwervelschijven.
Tweede fase – hier is het belangrijkste symptoom het uitsteeksel van de tussenwervelschijf. De openingen tussen de wervels worden kleiner, de vezelige ring begint geleidelijk in te storten en pijnsyndromen die gepaard gaan met mogelijk beknelling van zenuwuiteinden zijn ook mogelijk.
Derde fase – in dit stadium vindt de definitieve vernietiging van de ring plaats, wat resulteert in de vorming van hernia’s tussen de wervels. Deze fase wordt ook gekenmerkt door ernstige vervorming van de wervelkolom.
Vierde fase is de laatste en zwaarste. Elke beweging begint ernstige acute pijn te veroorzaken en daarom wordt het erg moeilijk om te bewegen. Periodiek is er een verbetering van de algemene toestand, waardoor de pijn afneemt, maar dit betekent niets goeds, het geeft alleen aan dat er botgroei wordt gevormd die de wervels verbindt en de bewegingsmogelijkheid beperkt, wat tot invaliditeit leidt.
Behandeling van cervicale osteochondrose wordt voorgeschreven afhankelijk van de symptomen en het stadium van de ziekte.
Oorzaken van osteochondrose
Tegenwoordig wordt osteochondrose snel ‘jonger’. Nog niet zo lang geleden werd deze diagnose beschouwd als het lot van oudere mensen en werd deze zelden gegeven aan mensen onder de 40 jaar. Maar nu wordt deze ziekte steeds vaker waargenomen onder jongeren; het aantal patiënten tussen 18 en 30 jaar is sterk toegenomen. Er zijn nogal wat redenen, de meest voorkomende zijn:
- slechte houding;
- overgewicht;
- kromming van de wervelkolom;
- rugblessures;
- stofwisselingsstoornissen;
- fysiek zwaar werk;
- slechte fysieke conditie;
- errors in the training process among athletes;
- stress and nervous tension;
- een sterke vermindering of zelfs stopzetting van de training door atleten;
- sedentary or sedentary lifestyle;
- infectious diseases and hypothermia.
Osteochondrose is over het algemeen een logische voortzetting van spierspanning. Als gevolg hiervan beperkt spierspasmen de mobiliteit van de wervels in het cervicale gebied aanzienlijk, verslechtert de bloedtoevoer, wordt de houding verstoord en als gevolg daarvan beginnen degeneratieve processen in de tussenwervelschijven en wervels, worden de tussenwervelforamina smal en als gevolg daarvan worden de zenuwwortels die er doorheen komen samengedrukt.
Manifestations of cervical osteochondrosis
De cervicale wervelkolom zit vol met bloedvaten die het menselijk brein van bloed voorzien. Daarom zijn de tekenen en manifestaties van osteochondrose voor het grootste deel juist geassocieerd met een slechte bloedtoevoer naar de organen van het hoofd, in het bijzonder met een verminderde bloedcirculatie in de hersenen.
De meest opvallende manifestaties van deze ziekte zijn:
- frequente hoofdpijn;
- dizziness up to loss of consciousness;
- verminderde coördinatie van bewegingen, voornamelijk loopstoornissen;
- ringing in the ears, hearing loss;
- wazig zicht;
- deterioration of dental condition;
- stemverandering (heesheid, verzwakking van de stem, enz.);
- snurken, wat op zichzelf een teken is van chronische spierspanning;
Wanneer de zenuwen in het cervicale gebied samengedrukt zijn, kan er ook koude of gevoelloosheid in de vingers worden waargenomen en kan er zwakte in de armen worden gevoeld.
Beknelde zenuwen kunnen ook keelpijn, nekpijn, hoofdhuidpijn en zelfs kiespijn veroorzaken. Het is dus heel goed mogelijk dat u een tand verwijdert en uw nek moet behandelen. Zoals in de oude cartoon: “Als je tand pijn doet, moet je je staart behandelen.”
De pijn kan ook uitstralen naar de arm of schouder en zal toenemen of afnemen afhankelijk van de positie of rotatie van het hoofd. Ernstige pijn kan gepaard gaan met misselijkheid of duizeligheid.
Symptomen van de ziekte
Dus we zijn erachter gekomen hoe osteochondrose zich manifesteert in de cervicale wervelkolom. De symptomen verschillen enigszins van de manifestaties, omdat, zoals u waarschijnlijk hebt opgemerkt, bijna alle manifestaties van deze ziekte aan iets anders kunnen worden toegeschreven. Hoofdpijn - door stress, wazig zien - door tv, verminderd gehoor - door het gebruik van een koptelefoon, enz.
Kortom, de symptomen van cervicale osteochondrose zijn afhankelijk van wat precies het doelwit van de ziekte is geworden. Daarom onderscheiden ze:
- radiculaire syndromen;
- compressie van het ruggenmerg;
- wervelslagadersyndroom;
- irritatie-reflexsyndromen;
- kardinaal syndroom, enz.
Laten we de meest voorkomende van hen eens nader bekijken.
Radiculaire syndromen
Ze worden ook cervicale radiculitis genoemd. Ze komen voor wanneer een zenuw bekneld raakt in de cervicale wervelkolom, met andere woorden, wanneer de wortels worden samengedrukt. Deze symptomen houden precies verband met compressie van de zenuwwortels. De pijn wordt overgedragen vanaf de nek naar beneden, kan het schouderblad bereiken en verder langs de schouder vallen, het buitenste deel van de onderarm naar de vingers. U kunt ook last krijgen van een tintelend gevoel, plakkerigheid en tintelingen in de vingers, hand of onderarm.
Afhankelijk van welk segment door de ziekte wordt getroffen, kunnen de symptomen verschillen. Als bijvoorbeeld de wortels van de centrale zenuw worden aangetast, zullen de duim, wijs- en middelvinger pasteus zijn. Wanneer de wortels van de brachiale zenuw worden aangetast - de ringvinger en de pink. Alle andere symptomen blijven echter identiek.
Irritatieve reflexsyndromen
Het symptoom is acute, ‘brandende’ pijn in de nek of het cervico-occipitale gebied, die zich manifesteert bij het bewegen na een statische toestand. Bijvoorbeeld na het slapen, bij het niezen, bij het scherp draaien van het hoofd. De pijn kan uitstralen naar de borst en schouder.
Wervelslagadersyndroom
De symptomen in dit geval zijn een ‘brandende’ of kloppende hoofdpijn, die de slaap, de achterkant van het hoofd, de kruin van het hoofd en het wenkbrauwgebied kan aantasten. De pijn is meestal constant, soms paroxysmaal. Meestal verergert het ernstig na langdurige blootstelling aan een ongemakkelijke houding of beweging. In geval van algemene zwakte van het lichaam kan bewustzijnsverlies of misselijkheid optreden. Er is ook een mogelijkheid van gehoorstoornissen – verminderde gehoorscherpte, lawaai, stoornissen van het vestibulaire systeem. Dit syndroom kan ook het gezichtsvermogen beïnvloeden: pijn in de ogen, verminderde gezichtsscherpte, enz.
Cardiaal syndroom
Bij dit syndroom zijn de symptomen van osteochondrose van de cervicale wervelkolom vrijwel gelijk aan de symptomen van angina pectoris. Daarom bestaat in sommige gevallen het gevaar dat in plaats van osteochondrose van de cervicale wervelkolom te behandelen, een behandeling (in dit geval vrijwel nutteloos) van angina pectoris zal worden uitgevoerd.
Er wordt aangenomen dat spasmen en spiersamentrekkingen in het hartgebied kunnen worden veroorzaakt door compressie van de wortels in een van de lagere segmenten van de cervicale wervelkolom, wat resulteert in een dergelijke reflexreactie.
Over het algemeen treedt het hartsyndroom op wanneer de wortels van de grote borstspier of de wortels van de middenrifzenuw geïrriteerd zijn, omdat het de vezels zijn die naar het hartzakje leiden. De pijn kan in dit geval paroxysmaal zijn en behoorlijk lang aanhouden - tot enkele uren. Ze worden intenser met plotselinge bewegingen die optreden bij niezen, hoesten of het scherp draaien van het hoofd. Ook mogelijk bij dit syndroom zijn extrasystole en tachycardie, terwijl coronaire dilatatoren de pijn niet kunnen verlichten, en een cardiogram genomen tijdens een aanval geen tekenen van stoornissen in de bloedsomloop vertoont.